Και τελικα ποιος φερει την ευθυνη;

Πέρασαν 9 μήνες από τις εκλογές του Γενάρη και ένας από του Σεπτεμβρίου. Έχει σημασία να εξετάσουμε που θα ήμασταν αν συνεχίζαμε την πορεία μας προς την κανονικότητα και που είμαστε σήμερα.

Το διακύβευμα του Γενάρη ήταν ο τερματισμός της πολιτικής του μνημονίου κόντρα στην επώδυνη ανάκαμψη με το σταδιακό τέλος των μνημονίων. Το αποτέλεσμα της επιλογής του ελληνικού λαού είναι πλέον γνωστό. Εκλέχθηκε μια κυβέρνηση η οποία δεν μπόρεσε να δώσει απάντηση σε κανένα από τα προβλήματα που προέκυψαν στο επτάμηνο με αποτέλεσμα το κλείσιμο των τραπεζών, τη διενέργεια δημοψηφίσματος, την απομάκρυνση του υπουργού οικονομικών και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, που στην ουσία, δηλώνει την υπογραφή μιας είδους συμφωνίας μεταξύ νικητή και ηττημένου. Το χειρότερο μνημόνιο είναι αποτέλεσμα της αποτυχημένης διαπραγματευτικής προσπάθειας της κυβέρνησης του «Πρώτη φορά Αριστερά».

Ξεπερνώντας όλα τα ταμπού της Αριστεράς, ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να κυβερνήσει, όπως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης παρότρυνε τον Α. Τσίπρα να κάνει, και αποφάσισε να κάνει εκλογές για να λύσει τα προβλήματα του κόμματος του και να διώξει την αριστερή πλατφόρμα. Με τα νέα δεδομένα έθεσε το νέο διακύβευμα στον ελληνικό λαό ρωτώντας τον ποιον θα επιλέξει και ποιον εμπιστεύεται για να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο. Αξίζει να σημειωθεί, βέβαια, και πως κάνοντας εκλογές στις αρχές Σεπτέμβρη πρόλαβε και όλα τα «ραβασάκια» του Δημοσίου προς τους πολίτες.

Το 2012 με την υπογραφή του δεύτερου μνημονίου γνωρίζαμε τα επώδυνα μέτρα που έρχονται (λιγότερο επώδυνα από τα τωρινά), αλλά ξέραμε και τον οδό της χώρας προς την κανονικότητα. Είχαμε υπογράψει μέτρα και ξέραμε πως θα επαναδιαπραγματευόμασταν το χρέος της χώρας για ευνοϊκότερη ρύθμιση. Επίσης ξέραμε πως «παίρναμε» μέτρα προκειμένου να επιστρέψουμε το γρηγορότερο στις αγορές όπως οι άλλες χώρες.

Σήμερα πια, η νέα φοροεπιδρομή είναι γεγονός. Συνεχώς ο κόσμος καλείται να πληρώσει μια σειρά εισφορών που παλαιότερα δεν είχε κληθεί να πληρώσει. Δεδομένα κεκτημένα των προηγούμενων κυβερνήσεων, σήμερα έχουν τεθεί εν αμφιβόλω και δεν υπάρχει καμία σιγουριά για το τι μέλλει γενέσθαι.

Δηλαδή αν όλα αυτά πληρωθούν, θα ξεμπερδέψουμε με τα μνημόνια;

Θα μπορούσα για πολύ ακόμα να γράφω πολλά και να αναρωτιέμαι αν θα τελειώσει ποτέ όλο αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια αλλά τελικά μια ερώτηση πρέπει να απαντηθεί στο εγγύς μέλλον.

Αν τελικά η χώρα δεν περνούσε όλα αυτά το τελευταίο εννιάμηνο, που θα βρισκόμασταν σήμερα; Θα είχαν τελειώσει τα μνημόνια; Θα είχαμε βγει στις αγορές; Θα είχαν δοθεί αυξήσεις σε μισθούς;

Εντέλει, ποιος φέρει την ευθύνη για την σημερινή κατάσταση; Αυτοί που υποσχέθηκαν ψευδώς τα πάντα στους πάντες ή αυτοί που τους βαραίνουν τα λάθη του παρελθόντος;